| Titel: | Wit is altijd schoon |
| Auteur: | Leo Pleysier |
| Verschenen: | 1989 |
| Uitgeverij: | De Bezige Bij |
| Niveau: |  |
| Thema's | Liefde |
| Ouders en Kinderen | |
| Ziekte en dood | |
| Vrouwenstrijd | |
| Pagina's: | 116 |
| Blurb: | Een gestorven moeder "praat" tegen haar zoon aan haar doodsbed. |
| Eerste zin: | "Kom maar," zei ze. "Kom maar door." "Wat is 't? Nu verschiet ge er tòch nog van zeker?" "Ja maar ge wist toch al lang dat ge u daar de een of andere keer eens aan mocht verwachten. Wel, nu is 's zover!" |
Samenvatting
Wit is altijd schoon is Pleysiers debuut. Het is de monoloog van een al gestorven vrouw. Haar zoon, die naast haar dode lichaam zit, hoort haar als het ware over de grenzen van de dood heen nog van alles regelen, zoals ze altijd al alles regelde, voor iedereen in haar omgeving.
In zijn eenvoud een prachtig verhaal, in fraai Vlaams.
Biografie auteur
Leo Pleysier (*1945) is een van de Vlaamse auteurs die in Nederland zijn doorgebroken door hun heel eigen geluid. Pleysier schrijft een taal die ook voor Nederlanders uitblinkt in zorgvuldigheid. Hij vertelt eenvoudige verhalen, over eenvoudige mensen in een heel mooie stijl.
Tip:
Leo Pleysier De trousse
Dit boek is geschreven in dezelfde stijl en Vlaamse sfeer.
J.J. Voskuil De moeder van Nicolien
Dit is een boek, waarin ook kinderen met hun (licht dementerende) (schoon)moeder aan de praat zijn.